Salih Bozok, Mustafa Kemal Atatürk’ün sadece başyaveri değildi. Çocukluk arkadaşı, cephe yoldaşı ve sırdaşıydı. Atatürk nereye gitse bir adım gerisinde o vardı. Hayatını tamamen Gazi’nin varlığına adamıştı.
Atatürk'ün sağlık durumunun giderek ağırlaştığı Kasım 1938 günleri, tüm Türkiye gibi Salih Bozok için de bir kabusun başlangıcıydı. Hastalığın seyri kötüleştikçe Bozok, yakın çevresine sık sık Atatürk’süz bir dünyada yaşayamayacağını ifade ediyordu.
CAN DOSTUNU KAYBETTİ
Takvimler 10 Kasım 1938 sabahını gösterdiğinde Dolmabahçe Sarayı’nın o hüzünlü 71 numaralı odasında derin bir sessizlik hakimdi. Saat 09.05'te Atatürk'ün son nefesini vermesiyle birlikte odada bulunanların gözyaşları sel oldu. Bu acı haberi alan Salih Bozok, sarsak adımlarla odadan çıktı. O an, yıllardır bir an olsun yanından ayrılmadığı başkomutanını, can dostunu kaybetmişti.
Gözyaşları içinde merdivenlerden aşağı yöneldi. Sarayın alt katındaki boş bir odaya (bazı kaynaklara göre yaverler odasına) girdi. Kendisi için kararını çoktan vermişti.
'EBEDİYEN ARZ-I VEDA EDERİM SEVGİLİ KARICIĞIM, PAKİZE'M'
Bozok, bu kararı bir anlık cinnetle değil, çok önceden verilmiş kesin bir hükümle almıştı. Gazi'nin son anları yaklaşırken, eşi Pakize Hanım'a hitaben yazdığı kısa ama tarihi mektup, onun bu dünyadan ayrılış gerekçesinin en net belgesiydi:
"İşte o gün gelmiştir, ben artık aranızdan çekiliyorum. Senden çok memnun olarak ayrılıyorum. Ben hayatımı Atatürk'ün hayatına bağladım ve ondan sonra yaşamamaya karar verdiğim için hayatıma nihayet verdim. Fazla teessüre mahal yoktur. Ebediyen arz-ı veda ederim sevgili karıcığım, Pakize'm."
KALBİNİ DELİP GEÇEN ANCAK ÖLDÜRMEYEN KURŞUN
İçeriden yankılanan tek el silah sesi, Dolmabahçe'nin yaslı koridorlarında yankılandı. İçeri koşanlar, Salih Bozok’u kanlar içinde yerde yatarken buldu. Tabancasını tam kalbinin üzerine dayamış ve tetiği çekmişti. Kurşun kalbini sıyırıp geçmiş, ciğerini delmişti.
Ağır yaralı olarak Şişli Sıhhat Yurdu Hastanesi'ne kaldırılan Bozok, uzun ve zorlu bir ameliyatın ardından hayata döndürüldü. Uyandığında ilk hissettiği duygu, başkomutanının yanına gidememiş olmanın verdiği derin pişmanlık ve üzüntü oldu.
GAZİ'NİN HASRETİYLE GEÇEN SON YILLAR
Ölümden dönen Salih Bozok, Atatürk'ün ardından yaklaşık iki buçuk yıl daha yaşadı. Ancak bu süre onun için adeta bir sürgün gibiydi. Göğsünde o gün sıktığı kurşunun yarası, kalbinde ise tarifsiz bir Atatürk hasretiyle Bilecik Milletvekilliği görevine devam etti.
25 Nisan 1941 tarihinde, Suadiye'deki evinde geçirdiği kalp krizi sonucu hayata gözlerini yumdu ve çok sevdiği çocukluk arkadaşına, başkomutanına kavuştu. Dolmabahçe Sarayı'nda yankılanan o silah sesi ise, Türk tarihine sadakatin, dostluğun ve sevginin en somut belgesi olarak geçti.
