Geçmişine iki dakika bile saygı duruşunda bulunamayanların, gelecekte üstüne basıp yürüyebileceği bir vatanı da kalmaz.
10 Kasım sabahı saat 09:05’te çalan o siren kimin bu topraklara ait olduğunu, kimin ise çoktan vatansızlaştığını gösteren bir turnusol kağıdıdır artık.
Eğer bir ülkenin kurucusuna, seni sen yapan, boynundaki esaret zincirini kırıp sana onurlu bir kimlik veren o büyük lidere iki dakika saygı duruşunda bulunmaktan acizsen, lafı hiç eğip bükmeye gerek yok: Sen vatansızsın.
Milli bilincini kaybetmiş, aidiyet duygusunu yitirmiş, köksüzleşmiş birisin. Bundan sonra nereye evrildiğinin, neye dönüştüğünün de hiçbir önemi yok.
'Aman işe geç kalmayayım', 'aman patron kızmasın' şeklindeki o zavallı kölelik psikolojisiyle, sana bağımsız ve özgür bir ülke bırakan Ata'ya iki dakikayı çok görmek düpedüz nankörlüktür.
Bizler her sabah göğsümüzü gere gere okuduğumuz Andımız ile içimize işleyen Atatürk sevgisi ile büyüdük. Bize ait olan ne varsa hepsini yavaş yavaş, teker teker sildirdiler.
Bugün geldiğimiz noktaya bakın... Saat dokuzu beş geçe olduğu yerde iki dakika duramayacak kadar bilinç seviyesi yerlerde sürünen vefasız bir kitle yaratıldı.
Hedeflenen tam olarak bu muydu? Kendi tarihine kör, kendi kurtarıcısına sağır insanlar yaratmak mıydı arzu edilen?
Bugün o iki dakikalık saygı duruşunu bir zaman kaybı olarak görenler şunu çok iyi bilsin: Sizin o çok kıymetli iki dakikanız, Atatürk'ün bu millete adadığı ömrün zekatı bile olamaz.
Geçmişine iki dakika bile saygı duruşunda bulunamayanların, gelecekte üstüne basıp yürüyebileceği bir vatanı da kalmaz.
